PORTAL INFORMACYJNY MIASTA KALETY

Cudze  wady

Czy zadałeś sobie kiedyś pytanie, kim tak naprawdę jesteś?

Czy wszyscy  potrafimy  na nie odpowiedzieć szczerze? Cz nie sprawiło  nam  kłopotu dokonanie samooceny?

Odpowiadając na to pytanie nie potrafimy  oprzeć  się chęci wyolbrzymienia swoich dobrych stron. Jeżeli jesteś młody, dodasz sobie powagi, jeżeli  jesteś już człowiekiem dojrzałym  odejmiesz  sobie lat jak najwięcej. Jeżeli jesteś kobietą, ta zasada jest jeszcze bliższa prawdy. Często  ze zwykłej próżności zawyżamy swoje wykształcenie lub umiejętności, charakter wykonywanej pracy. Kieruje  nami  silne pragnienie, by wydać się kimś ważniejszym, niż jesteśmy.

Często przedstawiamy się jako osoba, jaką chcielibyśmy  być, a nie jaką jesteśmy. Kłamstwo łatwo usprawiedliwiamy, uważamy je za zapowiedź  jutra, które na pewno nadejdzie. Jest w  nas  przerost „ego” i przekonanie, że ludzki szacunek  zyskuje nie rzeczywista wartość, lecz jej pozory. Stąd  często troska nie o to, by być, lecz by wydać się lepszym. Nie mogąc poznać i ze szczerością ocenić siebie samego uzurpujemy sobie prawo do wydawania sądów o innych. Oceniamy ich zachowanie, krytykujemy wady. Rozmowa o cudzych słabościach  sprawia nam  przyjemność. Do obmawiania bliźnich często  nie popycha nas chęć zaszkodzenia im /chociaż też się tak zdarza/, lecz przekonanie, że pokazując iż są od nas gorsi, powiększymy swój prestiż.

Jednak powinniśmy  wiedzieć, że  wszystkie wady, które odkrywamy  u innych w dużym stopniu odnoszą się również do nas, a  nasza  krytyka często stanowi wyznanie naszej własnej natury.

Maria  Rogocz