PORTAL INFORMACYJNY MIASTA KALETY

Wielu z nas uważa, że jest pechowcem i nieudacznikiem, że nic mu się nie udaje. Takie jest typowe użalanie się ludzi uważających się za ofiary losu.

Nieszczęśliwy martwi się i dręczy sprawami, które inni znoszą jako nieodłączną część życia. Przygnębia go porażka, wyolbrzymia błahostki a każdą dolegliwość uważa za śmiertelną chorobę. Wszystko postrzega w czarnych barwach, z głębokim pesymizmem bez nadziei na pozytywne rozwiązanie. Nie wie, że szczęście to miraż, który ukazuje się nam i znika, przyciąga nas i odpycha.

Szczęście stanowi bodziec wszystkich ludzkich działań. Nieszczęśliwy nie zdaje sobie sprawy, że cała historia ludzkości to historia poszukiwania szczęścia. Nawet bardzo szczęśliwi ludzie nie są nimi bez reszty, gdyż gnębi ich obawa jego utraty. Przekonanie, że inni są szczęśliwi jest złudzeniem. Życie potrafi ofiarować radość ale nie szczędzi też cierpienia. By poczuć się szczęśliwym wystarczy zaakceptować siebie i innych, wystarczy zachować pogodę ducha w obliczu przeciwności. W sumie szczęście nie polega na tym, by wiele posiadać, lecz by zadowolić się tym co już posiadamy. Życie jest utkane z radości i cierpień, ze zwycięstw i porażek, z dobra i zła tak samo dla wszystkich.

Trzeba umieć cieszyć się bez popadania w ekstazę i cierpieć, nie upadając na duchu. Cierpienie nosi się w sercu, a kto umie je ukryć zasługuje na szacunek. Ciągle wydaje nam się, ze nasze szczęście zależy od tego, czego nie posiadamy. Gdybyśmy mogli stać się takimi, jakimi chcielibyśmy być, niezadowolenie wkrótce by się w nas odrodziło, zaczęlibyśmy poszukiwać szczęścia w nowych celach i aspiracjach. Inni mają te same zmartwienia co my, ale są mniej nieszczęśliwi, gdyż potrafią akceptować rzeczywistość bez żalu za tym, czego nie posiadają, nie zazdroszczą bliźnim rzekomego szczęścia. Tajemnicą szczęścia jest wiedzieć, kim jesteśmy i zadowolić się tym, co posiadamy. Nie wymaga to dużo wysiłku i może warto go podjąć ?

Maria Rogocz