PORTAL INFORMACYJNY MIASTA KALETY

Jest chorobą podstępną i działąjącą wielokierunkowo, często po cichu i wielu z nas może już być chorym nie wiedząc o tym....

Statystyki alarmują, a społeczeństwo coraz częściej zapada na tę chorobę cywilizacyjną. To cukrzyca. Często cukrzyca zostaje rozpoznana przez przypadek, głównym jej objawem jest niewidoczne przecież podwyższone stężenie glukozy we krwi. Taki stan, na co dzień nie powoduje dokuczliwych objawów, zwłaszcza przy cukrzycy typu 2. Charakterystyczne dla choroby mogą być: wielomocz, wzmożone pragnienie, „wilczy głód’.

Leczenie cukrzycy polega przede wszystkim na przyjmowaniu leków przeciwcukrzycowych lub insuliny (w zależności od typu choroby i stanu pacjenta). Równie ważne jest dbanie o prawidłową wagę, trzymanie się diety cukrzycowej oraz unikanie alkoholu, papierosów i zdrowy tryb życia. W życiu cukrzyka ważna jest bezwzględna dyscyplina i samokontrola – dzięki prawidłowemu leczeniu choroba nie będzie stanowić zagrożenia i łatwiej będzie uniknąć groźnych powikłań.

Jedną z grup wsparcia, zwłaszcza dzieci i młodzieży naznaczonych tą uciążliwą przypadłością, jest gliwickie Towarzystwo Pomocy Dzieciom i Młodzieży z Cukrzycą,  które stara się stworzyć w miarę możliwe warunki do życia najmłodszym poszkodowanym przez los.

Ruszają właśnie dwie wspaniałe i warte podziwu inicjatywy zmierzające do zdobycia środków na wsparcie Towarzystwa i jedną z nich jest pomysł Mariusza Masiarka, wielbiciela i wieloletniego praktyka w Nordic Walking. Mariusz postanowił zebrać 15 tysięcy na 15 lecie Towarzystwa. Jest to bardzo szlachetne działanie, a my wszyscy możemy mu w tym pomóc. Więc proszę nie zastanawiaj się, jeśli możesz sobie na to pozwolić i wesprzyj akcję. Każda kwota ma znaczenie.

Więcej informacji o projekcie Mariusza :

http://www.siepomaga.pl/r/15_tysiecy_na_15_lat

a tutaj strona Towarzystwa

http://www.mojacukrzyca.pl/news.php

"Mówisz, że ja ci pomogłem.

Była to moja przyjemność, tańczyłem mój taniec.

Pomogło ci to, no to cudownie. Przyjmij moje gratulacje.

Niczego mi nie zawdzięczasz"

Anthony de Mello