Strona główna > Artykuły prasowe > Historia > POWSTAŃCY ŚLĄSCY

POWSTAŃCY ŚLĄSCY

Ocena użytkowników: / 4
SłabyŚwietny 
Historia

Kaletascy_powstacy_lscyKto z naszych dziadów i pradziadów brał udział w Powstaniach Śląskich. Tego możecie się dowiedzieć tylko u nas.

W nocy z 2 na 3 maja 1921 roku Wojciech Korfanty, ówczesny Polski Komisarz Plebiscytowy na Górnym Śląsku, niezadowolony z projektów Komisji Międzysojuszniczej w sprawie dalszych losów Górnośląskiego Obszaru Plebiscytowego, podpisał w pałacyku w Czarnym Lesie przy Woźnikach rozkaz wybuchu III Powstania Śląskiego. Wydając rozkaz rozpoczęcia walk zbrojnych Korfanty realizował opracowane już w styczniu 1921 roku plany Polskiego Sztabu Wojskowego na wypadek przegrania plebiscytu na Górnym Śląsku. Sama akcja wojskowa miała kilka celów militarno – politycznych, z których jako główny można uznać zbrojne zajęcie przez oddziały paramilitarne spornego obszaru i stosowanie później polityki faktów dokonanych. Jednak to co udało się w Poznańskim, Wileńszczyźnie i na Śląsku Cieszyńskim zupełnie nie udało się na Górnym Śląsku. Wywołanie tej wojny domowej miało także cele drugorzędne, z których najważniejszym było silne spolaryzowanie społeczeństwa górnośląskiego i zmarginalizowanie dążeń niepodległościowych Związku Górnoślązaków, a w konsekwencji przejęcie większości górnośląskiego przemysłu przez Rzeczpospolitą Polską.  Ten cel został wykonany. Poparcie dla idei „górnośląskiej Szwajcarii” w wyniku wojny spadło z około 30 % do 3%. W odpowiedzi na zbrojne wystąpienie strony polskiej zbrojnie wystąpiła również strona niemiecka (sprzyjająca po cichu do tej pory idei niepodległości Górnego Śląska) tworząc freikorpsy oraz ściągając i uzbrajając ochotników z innych krajów Rzeszy.

Nie znamy motywów, dla których nasi przodkowie poparli jedną lub drugą stronę tego konfliktu, wobec czego nie możemy oceniać ich postępowania. Jedni szli walczyć o oderwanie Górnego Śląska od Rzeszy (inni tylko od Prus), kolejnym imponowało nowopowstałe Państwo Polskie (czy Republika Weimarska), jeszcze inni otrzymali karty powołania i traktowali tę kolejną wojnę jako swój obowiązek, a część walczyła o zachowanie status quo. Po zakończonych działaniach zbrojnych część z nich musiała opuścić zamieszkiwane od pokoleń wioski czy miasteczka i udać się na drugą stronę polsko – niemieckiej granicy.

Kaletascy_powstacy_lscy

Kaletańscy Powstańcy Śląscy

Dzięki akcji Zarządu Głównego Związku Powstańców Śląskich w latach 1936 – 1939, w wyniku której zweryfikowano ponad 24 tysiące członków Związku, znamy nazwiska części osób walczących po stronie polskiej w III Powstaniu Śląskim. Piszę części, ponieważ lista ta nie obejmuje osób poległych i zmarłych przed 1936 rokiem oraz osób nie zrzeszonych w Związku Powstańców Śląskich. Z naszego miasta w aktach tych występują następujący Powstańcy Śląscy:

Z Kalet: Anioł Piotr, Badura Franciszek, Banasik Walenty, Baron Józef, Binias Robert, Buchta Paweł, Bujoczek Teodor, Czech Piotr, Czornik Teodor, Dziuk Piotr, Franke Ignacy, Galjos Jan, Galus Jerzy,  Golaś Paweł, Jańczyk Jan, Jasiulek Emil, Kluge Marcin, Kocyba Jakub, Kowalski Józef, Kowolik Józef, Kuder Franciszek, Łazaj Józef, Maniura Jakub, Maruszczyk Franciszek, Maślonka Antoni, Mazur Alojzy, Mazur Jan, Mazurek Alojzy, Miszuda Walenty, Mryka Wilhelm, Obłonczyk Paweł, Ochman Józef, Ochman Józef, Opuchlik Jan, Opuchlik Stefan, Oślizło Henryk, Paczuła Piotr, Piecuch Piotr, Plaza Antoni, Poloczek Augustyn, Przybycin Augustyn, Płonka Józef, Roguła Walenty, Rzepczyk Wiktor, Sapa Karol, Sosnica Edward, Strzyś Paweł, Szopka Ryszard, Watoła Józef,  Wyleżałek Piotr, Zok Franciszek, Zok Stefan, Żok Franciszek.

Z Jędryska: Anioł Paweł, Brol Augustyn, Brol Paweł, Ernst Ludwik, Galios Paweł, Galios Wincenty,  Hadasz Bernard, Hadyk Antoni, Holi Aleksander, Kalinowski Juliusz, Kalinowski Piotr,  Kalinowski Tadeusz, Kalus Jan, Kalus Józef, Knop Augustyn, Kowolik Hugon, Kulis Aleksander,  Maks Jan, Mazur Franciszek, Mazur Franciszek, Mazur Joachim, Mazur Józef, Mazur Wilhelm, Mruczek Antoni, Nowak Paweł, Obłończyk Józef, Ocelok Jan, Oślizło Henryk, Płonka Adolf,  Rupik Józef, Szudaj Jan, Urbańczyk Józef, Watoła Franciszek, Watoła Jan, Zok Paweł.

Z Drutarni: Brol Paweł, Kazuch Piotr, Myrcik Franciszek, Pokorski Antoni, Pokorski Józef,  Pokorski Wiktor, Urbańczyk Józef, Ziora Antoni.

Z Zielonej: Buszka Józef, Dębiński Józef, Gajowski Józef, Hońca Paweł, Kajda Konstanty, Kociok Karol, Musik Donat, Musik Józef, Musik Paweł, Pająk Walenty, Pilarski Józef, Rupik Ignacy, Ślimok Józef, Sośnica Antoni, Szeliga Józef, Szyguła Piotr, Sławański Józef I, Sławański Józef II.

Z Miotka: Jeziorowski Franciszek, Wrodarczyk Józef.

Z Mokrusa: Michlik Paweł

Z Kuczowa: Gubała Józef, Jańczyk Jan II, Jańczyk Józef, Kolano Teofil, Kowalski Paweł,  Kowalski Wilhelm, Kłosek Józef, Kłosek Wilhelm, Kalet Płonka, Skop Ferdynand, Szołtysik Karol, Wyleżałek Walenty, Łukasik Leopold.
Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Komentarze  

 
#4 Piotr Kalinowski 2011-05-08 06:05
W najbliższym czasie (do lipca)zostaną wydane materiały między innymi również na ten temat z sesji naukowej organizowanej 3.05.2011 w Czarnym Lesie. W tym między innymi lista żandarmerii (1939) z adnotacjami.
 
 
#3 Jarek Rzeźniczzek 2011-05-06 18:35
Cytuję Piotr Kalinowski:
Dane nie obejmują wszystkich powstańców, a tylko tę część, która była zrzeszona w Związku Powstańców Śląskich. Jeśli kto nie chciał mieć nic wspólnego z polityką Grażyńskiego i sanacji to do tego związku się nie zapisywał. Z drugiej strony te pełne listy (drukowane od 1936 roku w prasie związkowej) pozwoliły późniejszym władzom niemieckim bardzo szybko spacyfikować jakiekolwiek propolskie siły na Górnym Śląsku.


I po wybuchu II Wojny wszyscy byli powstańcy zostali aresztowani i wywiezieni gdzieś gdzie zostali zabici. Szkoda że nie wiadomo gdzie jest ich grób - mówię tu o powstańcach z Woźnik.
A może są jakieś dokumenty dotyczące ich losów ???
 
 
#2 Piotr Kalinowski 2010-09-25 15:45
Dane nie obejmują wszystkich powstańców, a tylko tę część, która była zrzeszona w Związku Powstańców Śląskich. Jeśli kto nie chciał mieć nic wspólnego z polityką Grażyńskiego i sanacji to do tego związku się nie zapisywał. Z drugiej strony te pełne listy (drukowane od 1936 roku w prasie związkowej) pozwoliły późniejszym władzom niemieckim bardzo szybko spacyfikować jakiekolwiek propolskie siły na Górnym Śląsku.
 
 
#1 Łukasz Skop 2010-09-25 08:41
Brakuje mi w tym zestawieniu rodziny Lubosów, a przede wszystkim Karola Lubosa.
 
 

Najnowsze artykuły

fbPixel